Affetmezdim bnm de affedemedigim insan vardı .bi gün takvim yaprağı okuyordum orada yazıyordu ki hakkınızı helal etmediğimiz kişiler mahşer günü sorulduğunda helal etmedim deyince iblis seviniyor Resulümuz sav üzülüyormuş o gül yüzlü nebinin üzülmesin diye helal ettim hakkimi
Sevgili Peygamber Efendimiz zamanında Alkame adında bir genç vardı. Hep taat üzere olup, yaz-kış oruç tutar, geceleri sabaha kadar ibadet ederdi. Bir gün fenalık geçirdi. Dili tutuldu. Rasullah'a haber verdiler. O da Hazreti Ali ve Ammâr bin Yâsir hazretlerini Alkameye gönderdi. Kelime-i şehâdeti söyletmek için çalıştılarsa da dili dönmedi. Hazreti Ali Efendimiz, Hazreti Bilâl-i Habeşiyi Resulullah Efendimize gönderdi, durumu bildirdi. Resulüllah Efendimiz:
— Alkamenin anası, babası var mı? buyurdu. — Yaşlı bir anası var, dediler. — Annesini buraya getirin buyurdu. Getirdiler. — Alkameye ne oldu, anlat! Seninle geçinmesi nasıldır? buyurdu. Annesi şöyle anlattı: — Yâ Resulallah! Çok iyidir. Zahiddir. Hep ibadet ve taat üzeredir. Ama ben ondan razı değilim... Resulüllah Efendimiz: "Dilinin tutulması bu yüzdendir. Ona hakkını helâl et de dili açılsın" buyurdu. — Ey Allah'ın Resulü! O benim hakkıma çok riayetsizlik etti. Hakkımı helâl etmem, dedi. Resulüllah Efendimiz: — “Ey Bilâl! Eshâbı topla. Etraftan odun toplasınlar, Alkameyi yakacağız. Çünkü, annesi ondan razı değildir buyurdu. Annesi: Yâ Resulallah! Benim oğlumu, benim gözümün önünde mi yakacaksınız? Kalbim buna nasıl dayanabilir? dedi. Resûlullah Efendimiz: — Cehennem ateşi, dünya ateşinden çok daha kızgın ve yakıcıdır. Sen ondan razı olmadıkça, onun hiçbir taatı makbul değildir buyurdu.
Kadın feryat etti: — Yâ Resulallah. Ben ondan razı oldum. Hakkımı ona helâl ettim, dedi ve eve gitti. Eve gidince; Alkamenin sesini duydu. Kelime-i şehadet söylüyordu. Dili açılmıştı. Aynı gün vefat etti. Resulüllah Efendimiz, cenaze namazını kıldırdı. Defnettiler. (Zehebi, el-Kebâir. 1,45. Daru’n-Nedvetil-Cedide, Beyrut, ty.)
Ne yaşadığını bilemediğim için cnm bişey diyemiyorum affedermiydim?Yürekten edemesemde dilden yine ederdim diye düşünüyorum
Bi kaç kişi bir olup bana eşime karnımdaki bebeğe kıydılar canımızı yaktılar... Hatta bundan önceki gebeliğimde gerçekten de kıydılar melek oldu yavrum kucağıma bile alamadım
Öyle bir soğudu ki kalbim onlara karşı hani sen affetmem helal etmem diyorsun ya, bense yarın ahirette bana gelmesinler orada bari tertemiz onlarsız bir başlangıç yapayım diye o an helal ediyorum hakkımız bu dünyada olanı öbürüne taşımak istemiyorum. Yarın bi gün bana helallik diye gelmemeleri için ben afettim gitti hem de yürekten içimden. Canım yanmıyor mu yanıyor... ama bir yerden sonra şu noktayı anlıyorsun; o kişi olsa da olmasa da sen bu hayatta o acıyı/acıları tadacaktın. bunlar senin imtihanındı, o kişi ise sadece bir vesile bir aracı... kimi hayra kimi lerde.. ama öyle ama böyle insanlar hep bir şeye aracıdır. Gerçek olan imtihandan nasıl çıktığımız? Artık onları 'kötülüğü yapan ' olarak değil 'imtihanıma vesile ' olarak görüyorum. Bu yüzden Allah'a sığınırım, kinden, intikam duygusundan, onların seviyelerine inmekten allah'a sığınırım.
1,493,260 soru
24,398,854 cevap
349,951 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın