Seni çok iyi anlıyorum. Oğlum 2 aylıktı işe döndüğümde çok ağlamıştım nasıl bırakıp işe gidicem diye. Lohusaydım nerdeyse. Ama ben 3 ay çalışıp tekrar doğum iznine çıkacağım diye işime döndüm. Haftanın 2 ya da 3 günü işe gidiyorum annem bakıyor. Ve inanır mısın oğlum şu an 7 aylık oldu ve ben hala işe gidiyorum sözde bir kaç ay çalışıp doğum iznine çıkacaktım. Çünkü şunu farkettim oğlumla daha kaliteli vakit geçirmiş oldum eve geldiğimde ya da işe gitmediğim günler oğlumla çok güzel vakit geçiriyorum onunla geçen her zamanım daha değerli benim için. İşten gelsem bile her gün dışarı çıkartırım eve gelir her gün yıkarım ek gıdaya geçtik yemeklerine çok özenirim bol bol oynarım ve daha bir gün olsun of demedim oğluma çünkü hep içten içe işe gidiyorum diye vicdan yapıyorum .Ablamın bir lafı vardı oğlum zayıf bir bebekti diye işe başlayacağım zaman söylemişti "Hatice şimdi oğlun kilo alacak çünkü ona sen yokken bakan kişide sürekli doyurmak için üstüne düşecek sen işten gelince de daha çok emzirmek doyurmak isteyeceksin "gerçekten ben işe başladıktan sonra oğlum bir ay sonra alması gerekenden çok daha iyi kilo almıştı bir anda toparlamaya başladı. Ve benim için de çok iyi oluyor hafta da 2-3 gün bile işe gitsem oturup iş yerinde keyifle kahvemi içiyorum yemeği acele etmeden yiyebiliyorum arkadaşlarımla saatlerce telefon görüşmesi yapabiliyorum evdeyken zor oluyor bunları yapmak Bu yüzden eve geldiğimde daha verimli ve dinlenmiş gelebiliyorum valla annem idare etse böyle devam ederim çalışmaya ama bu ay son çıkıyorum doğum iznine ikna edemedim. Bu arada çok korkuyordum beni annesi bilmez bana düşkün olmaz diye ama öyle olmadı inanılmaz düşkün bana başkasındayken diğer odadan sesimi bile duysa ağlamaya başlar asla bende başkasına gitmiyor :)
1,508,050 soru
24,614,293 cevap
364,241 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın