Kızlar ben yaşadığım şehirden başka bir şehire gelin geldim. Eşimle 2 yıldır evliyiz. Evliliğimizin ilk yılı çok problem yaşadık. Ben gittim aylarca baba evinde kaldım sonra döndüm. Eşimin ailesiyle hala görüşmüyorum. Çok eski bi arkadaşım beni ziyarete geldi yaşadığım şehre. Daha doğrusu ablası eniştesi burda yaşıyor gelmişken görüştük. O kadar özlemişim ki. Çok güzel vakit geçirdik. Bekar günlerindeki gibi hissettim. Hiç arkadaşım yok burda. Meğer ne kadar yalnızmışım. Nerden nasıl arkadaş edinirim onu da bilmiyorum. Bi kaç ay içinde çalışmaya başlıcam bi iş görüşmesi yaptım. Aylardır kendimi eve kapatmıştım. Kimseyle görüşmek istemiyorum sanki insanlar da benimle görüşmek istemiyormuş gibi geliyordu. En yakın arkadaşım vardı burda bi tane ama samimiyetsiz davranışlarından ve arkamdan konuşmasından dolayı aramız açıldı mesafe koydum. Kafa dengi insana denk gelmek çok zor . Bilmiyorum şimdi arkadaşım gidecek diye hüzünlüyüm. Sanki onun yanında değerli oldum onun sayesinde insanlar bana da değer verdi gibi geldi bana. Bugün eltimle görüştük bana edindiği arkadaşlardan , hergün akşam dışarı çıktıklarından, çok güzel vakit geçirdiklerinden falan bahsetti sanki nispet yaparcasına. Oysa o da çocuğu okula başladıktan sonra velilerle tanışıp çevre yapma şansı elde etti. Sanki insanlar benimle görüşmek istemiyor çünkü benim alengirli sorunlu bi evliliğim var benden uzak durmak bulaşmak istemiyorlar gibi geliyor Bilmiyorum artık ben mi kuruntu yapıyorum. Sırf insanlar kesin böyle düşünüyor diye bende kimseye yaklaşamıyorum.
1,493,834 soru
24,406,466 cevap
350,536 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın