Iyi bir evliligim var. 2 aylik oglum var. Pişman değilim ama çok yoruluyorum iki aydır kendine Normalde bakan Ben saçımı taramayı bırakın lavaboya gidemiyorum Normalde kendine bakan biriydim hamilelikte bile bakıyordum ama çocuktan sonra kendime bir saldım kolik bir bebek Her gün ağlıyorum onunla birlikte yemek yapamıyorum temizlik yapamıyorum saçımı toplayamıyorum bile ben mi abartıyorum Herkes mi böyle Bilmiyorum Tek bildiğim çok yoruldum Allah'a şükür bana nasip etmiş bu güzel duyguyu pişman değilim kızmayın bana ama Az önce annemle konuştum komşuda çay içiyorlar ona bir özendim Ne bileyim. değil komşuya gitmek lavaboya gidemiyorum hep böyle mi olacak. Zor bi lohusa dönemi gecirdim sanki hala devam ediyor. Disariya bile bakamiyorum pencereden.