Vurmak hiç güzel şey değil ben oğlumu 4 senedir böyle yetiştiriyorum birisine vurduğunda vurma annecim canı acır bak kardeş bak arkadaş gibi gibi
Annemlerin yanına taşındık hani kendi yeğenlerim ama çocuk değiller sanki 1 senedir burdayız bir senedir oğlumun yediği dayağın haddi hesabı yok ısırdılar mosmor yaptılar çimdiklediler etini kopardılar öyle diğer türlü kafasina orasina burasina vurmayi saymiyorum bile bu gün yine artık biliyolar benim oğlum vurmuyo ikisi aldı arasına ama nasıl vurmak aynı odadayız ama ben yetişene kadar baya vurdular en sonunda aldim oğlumu eve sinirden bende vurdum hafiften poposuna bak bundan sonra sana kim vuruyosa sende vuruyosun yani tamam ben hep vurma diye öğrettim ama kendini hiç savunamiyor bu kadar dayak yemeye sen 4 yasinda bir çocuksun dayanamayip senin de vurman gerek ya vurmuyosun yanima gel bari onlarin vurmasini bekliyo sinir küpü oldum resmen bir daha dayak yersen birinden bende sana vurucam dedim sonra gönlünü aldım tabi